آوای مددکار


+ اسکیزوفرنیا

اسکیزوفرنیا شامل گروه بزرگی از اختلالات است که با آشفتگی های خاص تکلم، ارتباط، تفکر، ادراک، عاطفه و رفتار که بیش از 6 ماه طول می کشد تظاهر می نماید.به عبارت دیگر، اختلالی است که عملکرد شخص را شدیداً تحت تأثیر قرار می دهد و متضمن اختلالاتی در احساس، تفکر و رفتار است. اسکیزوفرنیا را امروزه یک بیماری منحصر به فرد، نمی دانند. بلکه آن را مجموعه اختلالاتی فرض می نمایند که از نظر علائم با یکدیگر متفاوتند و با آشفتگی هایی در گفتار، ادراک، تفکر، فعالیت اجتماعی، عاطفه و اراده مشخص می گردد.این سندروم به طور شایع در اواخر دوران نوجوانی ظاهر می گردد و دارای شروع بی سر و صدایی است. به طور کلاسیک این بیماری سرانجام وخیمی دارد و با پیشرفت انزوای اجتماعی و اختلالات درکی به حالتی از توهمات و هذیان مزمن مبدل می گردد.

علائم بالینی

توجه به سه نکته کلیدی لازم است:

o  هیچ نشانه یا علامت بالینی مختص اسکیزوفرنیا نیست.

o علائم هر بیمار با گذشت زمان تغییر می کند.

o یقیناً باید به هوش و میزان تحصیلات و مسائل فرهنگی بیمار توجه خاص شود.

o بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی ممکن است با علائم منفی مانند افت عملکرد، فقدان احساس لذت، کاهش بروز احساسات، تمرکز مختل و افت اقدامات اجتماعی تظاهر کند که در 3/1 جمعیت بیماران اسکیزوفرنیک علائم منفی غالب است و با پیش آگهی و پاسخ ضعیف به درمان دارویی همراه است.

  • سیر بالینی

بیماران اسکیزوفرنیک در سابقه خود به طور مشخص شخصیت اسکیزوئید یا اسکیزوتایپی دارند. یعنی در کودکی، آرام، منفعل و دارای دوستان اندک و در جوانی رویایی و درونگرا بوده و هرگز شرارتی نمی کنند. رابطه شان با جنس مخالف بسیار محدود بوده و از فعالیت هایی که رقابت در آنها مطرح است، خودداری کرده و برای فرار از فعالیت های اجتماعی خود بیشتر خود را با تلویزیون و موسیقی مشغول می نمایند.

شروع بیماری تدریجی است و در ابتدا بیمار بیشتر از مشکلات جسمانی شاکی است ولی بالاخره اطرافیان متوجه می شوند که شخصیت فرد تغییر یافته و دیگر قادر نیست در موقعیت های مختلف اجتماعی و شخصی، رفتار مناسبی داشته باشد. در ضمن گاه، احساس اضطراب و حیرت نموده و به عقاید انتزاعی، فلسفی و مذهبی روی می آورد.

این بیماری دارای سه مرحله مقدماتی، مرحله فعال و مرحله باقیمانده می باشد و با علائم مقدماتی شامل: اضطراب، حیرت، منگی و افسردگی شروع می شود که ممکن است حاد یا تدریجی باشد و علائم ماهها قبل از تشخیص قطعی وجود داشته باشد. سپس در مرحله هذیان ها و توهمات ظاهر می شوند و بیماری به صورت تشدید و تخفیف نسبی ادامه می یابد و وارد مرحله باقیمانده می شود که در آن ممکن است اختلال در بهبود، موقت بوده باشد.

تفاوت عمده اسکیزوفرنیا با اختلالات خلقی در عدم توانایی بیمار در بازگشت به سطح قبلی عملکرد است که بدین صورت تخریب با گذشت زمان اتفاق می افتد و انحطاط وضعیت روانی معمولاً 5 سال به طول می انجامد و پس از آن بیماری وارد مرحله ثابت می شود .

اسکیزوفرنیا را بر مبنای علائم بالینی به انواع پارانوئید (بدگمان)، کاتاتونیک، هبه فرنیک (آشفته) نامتمایز و باقیمانده تقسیم می کنند.

 درمان اسکیزوفرنیا

درمان این بیماری مشتمل بر موارد ذیل است:

o  بستری کردن بیمار در بیمارستان

o  درمان دارویی

o  الکتروشوک درمانی

o  درمان های روانی- اجتماعی(رفتار درمانی،گروه درمانی،روان درمانی خانواده،روان درمانی حمایتی،محیط درمانی)

 

نویسنده : هوشمند ; ساعت ٤:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱٧
تگ ها:
comment نظرات () لینک