آوای مددکار


+ نقش خانواده در شکل گیری شخصیت فرزندان

بدون شک اولین و مهمترین محیطی که شخصیت و شکل گیری رفتارهای فرزندان را پایه ریزی می نماید، خانواده است و اساسی ترین دوران رشد شخصیتی و روانی هر انسان دوره کودکی اوست که گذر مناسب از این دوره تضمین کننده رشد تکاملی وی در مراحل بعدی است. هدف از پرورش فرزند، آماده سازی او برای ورود به جامعه است که با توجه به تنوع ارزش ها و آرمان های فرهنگی جامعه، خانواده سعی می کند الگوهای پرورشی فرزند خود را منطبق با آرمان های خویش انتخاب کند. همسو و هم عقیده بودن والدین در انتخاب الگوی تربیتی و پرورشی فرزندان، تعارض در انتخاب رفتار فرزندان را به حداقل می رساند.

الگوهای تربیت فرزندان:

 خانواده ها را از منظر برخورد والدین می توان به سه گروه کلی تقسیم نمود:

1-    خانواده مستبد (خودکامه)

2-    خانواده مداراگر

3-    خانواده آزادمنش

1- خانواده های مستبد (خودکامه) دارای ویژگی های خاصی هستند از جمله:

·  بر رعایت انظباط سخت و مقررات تأکید دارند.

·  تنبیه بدنی را مجاز می دانند.

·  فرزندان را در تصمیم گیری های مسائل جاری خانواده مشارکت نمی دهند.

·  اجرای دستورات را بدون درنظر گرفتن شرایط، از فرزندان انتظار دارند.

· احترام به شخصیت فرزندان را موجب کاهش سلطه والدین می پندارند.

· به احساسات و عواطف فرزندان توجه نمی نمایند.

 · اجازه اظهار نظر به فرزندان نمی دهند.

این گروه خانواده ها فرزندانی که پرورش می دهند عموماً دارای ویژگی های زیر هستند:

·  احساس حقارت و کوچک بودن می نمایند.

·   شخصیت مستقل ندارند.

·  از خودباوری و اعتماد به نفس کمتری برخوردارند.

·  به توانمندی های خود واقف نیستند.

·  فکار منفی نسبت به دیگران دارند.

· دارای روحیه حساس و دوجانبه (پرخاشگر یا مطیع بی چون و چرا) می باشند.

·   کمتر به خود متکی هستند.

·   نمی توانند تصمیم بگیرند.

·   استعداد و خلاقیت کمتری از خود نشان می دهند.

·  از نظر اخلاقی رشد کمتری دارند.

· از انجام یک وظیفه به خوبی برنمی آیند.

2- خانواده های مداراگر نیز ویژگی های خاصی را دارند از جمله:

·  فرزندان آزادی عمل دارند بطوریکه به هرچه اراده کنند دست می یابند.

·  والدین همواره تسلیم خواسته های فرزندان هستند.

· والدین سعی در برآوردن کامل نیازها و خواهش های فرزندان دارند.

·  تصمیم ها بر اساس تمایلات فرزندان گرفته می شود.

·  ناکامی و محرومیت برای فرزندان وجود ندارد.

  این گروه خانواده ها فرزندانی که پرورش می دهند عموماً دارای ویژگی های زیر هستند:

· احترام گذاری به والدین ندارند.

· مسئولیت پذیر نیستند.

· وابستگی شدید به والدین دارند.

·  از رشد عاطفی و اجتماعی بسیار پایین برخوردارند.

·  هنگام ورود به جامعه پرخاشگرند.

·  لوس پرورش می یابند.

·  اگر در گروه پرخاشگر قرار گیرند احتمال بزهکاری آنها زیاد است.

·  رفتارهای دیگران را مورد پذیرش قرار نمی دهند.

خود را مهمتر از دیگران پنداشته و دچار خود بزرگ بینی هستند.

3- خانواده های آزادمنش نیز دارای ویژگی های خاصی هستند از جمله:

· نظارت و کنترل دقیق بر رفتارهای فرزندان دارند.

· در تکریم به فرزندان دریغ ندارند.

·  اجازه اظهار نظر و تصمیم گیری به فرزندان می دهند. اما به او فهمانده می شود که تصمیم گیری نهایی بعهده والدین است.

·  در امور خانه با فرزندان مشورت می کنند.

·  با فرزندان برخورد منطقی و مستدل دارند.

·  از تنبیه بدنی پرهیز می کنند.

· فرزندان را با همه نقاط ضعف و قوت آنها مورد پذیرش قرار می دهند.

· همیشه گوش شنوایی برای حرف های فرزندان دارند.

·  زمان مناسب برای هریک از فرزندان در برنامه های والدین وجود دارد.

·  به توانمندی فرزندان احترام می گذارند.

· ابراز توجه و محبت به فرزندان دارند.

این گروه از خانواده ها فرزندانی که پرورش می دهند عموماً دارای ویژگی های زیر هستند:

·  دارای اعتماد به نفس لازم می باشند.

·  برای کسب استقلال خود تلاش می کنند.

·  دارای خلاقیت و ابتکار و سازندگی هستند.

·  برای ارضاء حس کنجکاوی خود انگیزه لازم را دارند.

· می توانند مسئولیت پذیر باشند.

· معمولاً تضادی با والدین ندارند.

· نگران و مضطرب نیستند.

· از والدین حرف شنوی لازم را دارند.

· پذیرش احساسات و عواطف دیگران را دارند.

· فردی آرام و با خلق و خوی معتدل هستند.

 

نویسنده : هوشمند ; ساعت ٥:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱۸
تگ ها:
comment نظرات () لینک