آوای مددکار


+ بازنشستگی و بزرگان

 "اریک اریکسون" روان شناس معروف، مرحله های رشد انسان را به سراسر عمرش مرتبط می داند. او دوران بازنشستگی را از 60 سالگی به بعد می انگارد و سنین 35 تا60 سالگی را سن باروری می شمارد. چنانچه در چنین برهه ای از زمان، شرایط مناسبی برای فرد ایجاد گردد، یارای آن را دارد که تولید کننده خوبی هم باشد و گرنه احساس پوچی و بیهودگی می کند! اگر جامعه او را پذیرا شود، بالنده می گردد، اما اگر بازنشسته اش کنند، از تلاش باز می ماند. "اریکسون" جنبه فرهنگی این سن را پذیرش مسئولیت در امور اجتماعی می پندارد. فرد با بازنشسته شدن، از تلاش های جمعی باز می ماند در حالی که او عضو پرورش یافته ای است که می تواند مفید باشد. این روان شناس، ساده ترین "باروری" این دوره را در انتقال فرهنگ یعنی تربیت کودکان و توجه به پیشرفت آنان در زندگی می شمرد.برای نمونه، معلم مانند سایر کارکنان نیست که بر اثر کار، فرسوده شود. او از لحاظ جسمانی تحلیل می رود اما از نظر ذهنی، بالنده تر شده و باید از او در انجام فعالیت های بیش تر بهره گرفت. از این رو، بازنشسته کردن زود هنگام معلم و استاد دانشگاه به صلاح نیست بلکه باید نوع کار او را تغییر داد تا از سرمایه های فکری اش سودی حاصل آید. نامدارانی مانند: "چرچیل"، "پیکاسو" و "راسل" تا 90 سالگی توانایی ذهنی شان را حفظ کردند. "علی اکبر دهخدا" و "کمال الملک" در سنین بین 70 تا 80 سالگی از قدرت شگرف و بسزایی برخوردار بودند.

آن چه در زیر می خوانید، گواهی است بر این ادعا:

از پیامبر اکرم(ص): 1- احترام و بزرگداشت سالمند مومن ، تعظیم و بزرگداشت خداوند عزوجل است. 2-هر کسی سالمندان را احترام نکند از ما نیست.3- یک پیر در میال اصل و خانواده خود چون پیامبری در میان امت خویش است.

"بشریت، پیشرفت اخلاقی، اجتماعی و ترقی خویشتن را مدیون کهن سالان است. در دوران سالمندی، انسان، بهتر و خردمندتر می شود و تجربه هایش را به نسل آینده منتقل می سازد. بدون سالخوردگی، آدمی راکد می سازد."  (تولستوی)

 "کهن سالی، سفر به سرزمین دیگری است. چنانچه پیش از سفر، خویشتن را آماده کرده باشید، به شما خوش می گذرد." (اسکینر)

"خرد، آموختنی نیست. به طور مستقیم ایجاد می شود. وجود آن را تشخیص می دهیم ولی اندازه اش را نمی توان با معیاری سنجید. فرزانگی، فراگرفتنی نیست، تنها با رشد کردن و گذشت زمان می توان به دستش آورد." (سقراط)

پیامبر رحمت و مهربانی در جای دیگر می فرمایند سالمندانتان را بزرگ دارید و احترام کنید تا کودکانتان شما را احترام کنند. آری اگر امروز جامعه ما حرمت اساتید و بزرگان را نگه دارد فردا حرمت همه بزرگان حفظ می شود و گرنه نباید انتظار رعایت حرمت سالمندی و بزرگان را داشته باشیم. در این صورت دچار خسران بزرگی می شویم که نه خدا را خوش می آید و نه بندگان خدا را.

نویسنده : هوشمند ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۱۸
تگ ها:
comment نظرات () لینک