مددکاران اجتماعی یا مهندسان اجتماعی!

امروز شانزدهم اردیبهشت ماه سی امین همایش مددکاری اجتماعی تحت عنوان "مددکاری اجتماعی و مسوولیت اجتماعی" در سالن شهید باکری مجتمع دانشگاهی ولی عصر(عج) دانشگاه آزاد تهران مرکزی به همت انجمن مددکاران اجتماعی  ایران و با حضور اساتید  محترم،دانشجویان،مددکاران اجتماعی سازمانهای متعدد از جمله شهرداری،نیروی انتظامی،بنیاد شهید وامورایثارگران،بهداشت و درمان،صنعت نفت و ... برگزار گردید.مراسم مذکور ترکیبی از سخنرانی،میزگرد تخصصی ،تقدیر از مددکاران اجتماعی و موسیقی زنده سنتی بود که رضایت حضار محترم را به همراه داشت.رئیس جدید سازمان بهزیستی یکی از سخنرانان همایش بود.ایشان در سخنانش ضمن اشاره به برقراری عدالت اجتماعی و ارتقای سرمایه اجتماعی به عنوان هدف گذاری سیاستهای رفاهی دولت تدبیر و امید فرمودند: "مددکاران اجتماعی به عنوان مهندسان اجتماعی یاور ما در رسیدن به این اهداف عالی هستند".نکته اصلی اینجاست که رئیس سازمان بهزیستی مددکاران اجتماعی را در یک رویکرد جدید به عنوان مهندسان اجتماعی قبول دارد اما ما مددکاران اجتماعی خودمان را قبول نداریم.اشکال کار در حوزه مددکاری اجتماعی دقیقأ همین جاست.تا وقتی که ما خودمان را قبول نداشته باشیم نباید انتظار داشته باشیم دیگران ما را قبول داشته باشند. به عنوان مثال آیا ما خودمان را به عنوان سفیران سلامت اجتماعی یا منادیان عدالت اجتماعی قبول داریم ؟ امروزه رویکرد مددکاری اجتماعی دیگر رویکرد سنتی نیست .مددکاری امروز با بهره مندی از دانش روز سیاست اجتماعی را در رسیدن به رفاه اجتماعی تعریف می کند، توانمند سازی را سرلوحه کار و فعالیت خود قرار می دهد،به جای نقاط ضعف مددجویان نقاط قوت آنان را دیده و بر توانمندیها ی افراد تمرکز دارد.دیگر هیچ جامعه، گروه یا فردی را ناتوان تلقی نمی کند و.... حال با عنایت به مطالب فوق و موضوع همایش ،مسوولیت حرفه ای مددکار مهم تر است یا مسوولیت اجتماعی؟ شاید برخی آن را مترادف دانند اما سوالی است که نیاز به پاسخ دارد. کمی تأمل پیرامون حرفه مددکاری اجتماعی و رسالت آن لازم است.

/ 0 نظر / 19 بازدید